Pamiętam seminarium dyplomowe sprzed dwóch lat. Magdalena, studentka piątego roku zarządzania, przyniosła roboczą wersję rozdziału teoretycznego. Tekst merytorycznie był naprawdę dobry – konkretna analiza modeli przywództwa transformacyjnego, ciekawe odniesienia do badań Bassa i Avolio. Problem zaczynał się na dole strony. Przypisy były chaotyczne: raz w stylu harwardzkim, raz w postaci klasycznego odsyłacza dolnego, a w jednym miejscu pojawił się sam URL bez autora i daty dostępu. Promotor – bardzo wymagający profesor – odesłał ją z prostym poleceniem: „Niech pani najpierw zdecyduje, w jakim systemie pisze, a potem wróci na konsultację”. Magdalena straciła trzy tygodnie na przepisywanie aparatu naukowego, choć sama treść była gotowa.
Ten przypadek pokazuje coś, co w mojej praktyce widzę regularnie: dyplomanci traktują przypisy jako uciążliwy dodatek, formalność do uzupełnienia w nocy przed oddaniem. Tymczasem w pracach z zarządzania – dziedziny operującej teorią, danymi empirycznymi i case studies firm – przypisy są nośnikiem argumentacji równie ważnym jak sam tekst główny. W tym artykule pokażę sześć praktycznych podejść do tematu, które pomogły moim podopiecznym uniknąć poprawek, obronić się w terminie i zbudować wiarygodność wobec recenzenta.
